Mollusca

Als je lid bent van WEW log dan in om meer te zien.

Mollusca

Voor de determinatie van Mollusca kan worden volstaan met een beperkt aantal werken.
Gittenberger et al. (1998) vormt een uitstekende basis voor de determinatie van alle Mollusca en hanteert een redelijk actuele naamgeving. Glöer & Meier-Brook (2003) wordt aanvullend gebruikt vanwege de foto's van alle soorten en het gebruik van diverse extra kenmerken. Het boekje bevat bovendien een aantal soorten uit aangrenzend Duitsland, die in Nederland mogelijk nog te verwachten zijn. De vroeger veel gebruikte tabel van Janssen & De Vogel (1965, sec. lit.) is sterk verouderd en wordt afgeraden.

Uitzondering op het bovenstaande geldt bij de determinatie van de volgende taxa:

• Menetus dilatatus. Staat in Glöer & Meier-Brook (2003)
• Viviparus acerosus en Bellamya chinensis. Beide exotische Viviparidae zijn reeds in Nederland gevonden. Viviparus acerosus kan worden gedetermineerd met Glöer & Meier-Brook (2003) en aanvullend met Soes et al. (2009, sec. lit.) . Bellamya chinensis staat in Soes et al. (2011) .
• Pisidium. Dit genus is buitengewoon lastig te determineren door de grote variatie binnen de soort. De volgende werken dienen in combinatie te worden gebruikt:
• De twee basiswerken: Gittenberger et al. (1998) (Pisidium casertanum forma plicata ontbreekt in de andere werken!) en Glöer & Meier-Brook (2003) .
• Killeen et al. (2004) geven veel inzicht in intraspecifieke variatie, wat in de meeste andere werken ontbreekt. De soortbeschrijvingen zijn rijk geïllustreerd met foto's. Dit werk is ook voor andere Bivalvia bruikbaar (alleen de Nederlandse taxa Unio crassus, Corbicula fluminalis en Pisidium casertanum f. plicata ontbreken).
• Piechocki (1989, sec. lit.) geeft een uitstekende sleutel voor de Sphaeriidae (Pisidium, Musculium en Sphaerium). De soort Pisidium crassum wordt hier als zelfstandige soort beschouwd, in weerwil van Gittenberger et al. (1998) .

• Zettler & Glöer (2006) bevat veel foto's van schelpen en slottanden en geeft belangrijke informatie over variabiliteit van kenmerken.
• Sphaerium. Dit genus bevat een aantal sterk gelijkende soorten. De lastige determinatie ervan wordt behandeld door Korniushin (2001, sec. lit.)
• Semi-aquatische slakkengenera. Geene & Bank (1989) geeft tekeningen van enkele moerasslakken die vaak in macrofaunamonsters worden gevonden.

Toegevoegd

Glöer (2015) , Goud et al. (2019) , Mouthon et al. (2018) , Piechocki & Wawrzyniak-Wydrowska (2016) , Prié (2017) , Craeymeersch et al. (2019) , Driesen & Van Looijengoed (2020) , Groh et al. (2020) , Nesemann (2018) , Soes & Kruijt (2017)

Primaire literatuur

Gittenberger et al. (1998) , Glöer & Meier-Brook (2003) , Glöer (2015) , Goud et al. (2019) , Killeen et al. (2004) , Mouthon et al. (2018) , Piechocki & Wawrzyniak-Wydrowska (2016) , Prié (2017) , Soes et al. (2011) , Zettler & Glöer (2006)

Secundaire literatuur

Boeters (1998) , Craeymeersch et al. (2019) , Devriese & Warmoes (1987) , Driesen & Van Looijengoed (2020) , Ellis (1978) , Geene & Bank (1989) , Glöer (2002) , Groh et al. (2020) , Janssen & De Vogel (1965) , Korniushin (2001) , Piechocki (1989) , Zeissler (1971) , Nesemann (2018) , Soes et al. (2009) , Soes & Kruijt (2017)

Verouderd

Van Benthem Jutting (1943) , Zhadin (1952)

 

---